Ikony
Ikona jest obrazem sakralnym powstałym w kręgu kultury bizantyjskiej. Przestawione są tutaj sceny z życia postaci świętych, sceny biblijne lub liturgiczno – symboliczne. Są one niezwykle charakterystyczne dla chrześcijańskich kościołów wschodnich – przede wszystkim grekokatolickiego i prawosławnego.
Cechą charakterystyczną ikon jest to, iż są one malowane na płasko i nie uwzględniają perspektywy malarskiej, dającej złudzenie trójwymiarowości przestrzeni. Są pozbawione klasycznej perspektywy liniowej, a w wielu przypadkach posiadają tzw. perspektywę odwrotną. Oznacza to, że linie zbiegają się w punkcie umieszczonym poza obrazem (za i przed), który z założenia kierowany jest w stronę patrzącego na niego człowieka. Dzięki odpowiedniemu ustawieniu postaci oraz pozostałych elementów osiągany jest taki właśnie efekt (np. Trójca Rublowa).
Ikona nie jest zwykłym obrazem religijnym. Niegdyś ich malowanie uchodziło za czynność świętą. Przed przystąpieniem do jej wykonywania wymagała specjalnych postów i modlitwy, a powstawała w pozycji klęczącej jej autora. Zadaniem ikony jest pogłębianie życia duchowego i wprowadzenie do modlitwy. Do jej malowania używa się tylko czystych kolorów, a złocenia w płomieniach świec nabierają szczególnego blasku. Dawniej w związku ze świętością ikony, nie mogła być ona przedmiotem handlu i zarobkowania, które z punktu widzenia człowieka wierzącego były traktowane jako grzech. Dzisiaj można je nabyć w sklepach z dewocjonaliami (choć nie w każdym) lub za pośrednictwem internetu.