Figury sakralne
W sklepach z dewocjonaliami oprócz naczyń kościelnych, można nabyć tzw. figury (rzeźby) sakralne. Symbolizują one nie tylko postaci religijne, ale także różnego rodzaju przedmioty i budowle związane z chrześcijaństwem. Mają one na celu jeszcze bardziej zbliżyć wiernego do wyznawanej przez niego religii. Zmuszają do zadumy, pokory i otwarcia serca np. podczas nabożeństwa.
Rzeźba sakralna ma swoją barwną i niezwykle bogatą tradycję. W prawie całej Europie przez wiele setek lat panował niezmienny kanon figur sakralnych. Na przestrzeni lat był on oczywiście poddawany pewnym modyfikacjom, jednak nie były one znaczące. Sakralna rzeźba XX wieku jest już o wiele śmielsza w ukazywaniu rzeczy świętych i przeznaczonych do miejsc typowo religijnych. Najważniejszymi rzeźbiarzami tej epoki w Polsce byli : Xawery Dunikowski („Zwiastowanie”, 1906 rok), Jerzy Jarnuszkiewicz oraz Tadeusz Łodzian. W sztuce autorów z epoki dwudziestolecia międzywojennego pojawiło się dążenie do uzyskania abstrakcyjnego uproszczenia motywu figuralnego, opartego na naturze (np. August Zamoyski, Katarzyna Kobro).
Figury sakralne swoje miejsce znajdują w szczególności w kościołach. Zdarza się jednak, że są bardzo chętnie nabywane przez osoby świeckie (przykładowo w celach kolekcjonerskich). Osoby odpowiedzialne za ich całokształt, mając na uwadze ich olbrzymie znaczenie, wykonują je z wielkim pietyzmem. Do ich wyrobu używane są tworzywa bardzo wysokiej jakości oraz niezwykle trwałe kolory. Figury religijne przeznaczone do ekspozycji pod gołym niebem barwione są specjalnym pigmentem.